« خان الصّعاليك » معروف بود فرود آمد و پس از يك روز به منزلى كه در محلّه « عسكر » براى آن حضرت در نظر گرفته شده بود ، منتقل شد . به همين جهت به آن گرامى « عسكرى » مىگفتند . تلاش‌هاى مذبوحانه با انتقال پيشواى دهم به سامرّا تلاش‌ها و توطئه‌هاى متوكل بر ضدّ آن حضرت نيز آغاز شد . مهم‌ترين اين تلاش‌ها عبارتند از : 1 - ايجاد محدوديت براى امام و جلوگيرى شيعيان از ارتباط با آن حضرت . خانه‌اى كه براى امام در نظر گرفته شده بود در حقيقت حكم زندان را داشت ، چه آن كه از سوى متوكل جاسوسانى تحت عنوان دربان و خدمتكار بر آن حضرت گمارده شده بود . آنان تمامى ديدارها و ارتباطهاى پيشواى شيعيان را زير نظر داشته به رده‌هاى بالاتر گزارش مىدادند و مانع آمد و شد شيعيان به منزل آن گرامى مىشدند . 2 - احضار امام در دل شب به كاخ سلطنتى و دعوت او به مجلس شراب و عيش و نوش خليفه و حتى تعارف شراب به آن حضرت ! بهانه اين احضار نگهدارى اسلحه و نوشته جات و اموال و اشياى ديگرى بود كه به زعم خليفه شيعيان از قم براى وى فرستاده بوده و خبرچينان به متوكل گزارش كرده بودند . مأموران متوكل منزل امام را تفتيش كردند ولى چيزى نيافتند . « 1 » 3 - توهين و تحقير امام : متوكل با گستاخى ، پيشواى معصوم شيعيان را به شرابخوارى متهم كرد ، « 2 » و نيز در موضع‌گيرىها و برخوردهايش سعى داشت آن حضرت را تحقير كرده همچون بقيّه افراد ، يك فرد عادى قلمداد نمايد و از امام مىخواست كه همراه ديگران در مقابل او پياده رژه برود « 3 » و حتى گاهى دستور مىداد مزدورانش به وى ناسزا بگويند . « 4 »

--> ( 1 ) - براى آگاهى از تفصيل ماجرا رجوع كنيد به مروج الذّهب ، ج 4 ، ص 11 ؛ بحارالانوار ، ج 50 ، ص 211 . ( 2 ) - بحارالانوار ، ج 50 ، ص 124 . ( 3 ) - همان ، ص 209 و 192 . ( 4 ) - همان ، ص 204 .